غافلگیری زمان – قسمت اول

غافلگیری زمان – قسمت دوم

زمان یکی از عوامل برنامه­ریزی، اگر مهم­ترین نباشد، هدایت و تصمیم­گیری است. زمانِ در دسترس، و طولِ زمانِ وقوعِ رویدادها، بر هر جنبه از برنامه­ریزی نظامی، که عبارتند از: توسعه­ی نیرو، میزان حرکت نیرو، کیفیت آماده­سازی اطلاعات منطقه­ی عملیات، نیاز به نیروهای واکنش­سریع و لجستیک و غیره، اثر خواهد گذاشت. زمان دارای شاخص­هایی نظیر: مدت نبرد، سرعت نبرد که شامل مقدار فاصله­ی مکانی پیموده شده در واحد زمان است و همچنین وقت معین (ساعت) شروع و خاتمه، تاریخ (روز، ماه، سال)… است و با  نماگر«روز و ساعت» در جنگ­ها از آن یاد می­شود.

یکی از ویژگی‌های اصلی زمان، استمرار[۱] است. استمرار، در جنگ، به‌طور اساسی بواسطۀ هدف تعیین می‌شود؛ و به‌طور کلی یک «هدف بلندپروازانه یا دوردست»، استمرار هر نبردی را افزایش می‌دهد. نبردها می‌توانند به‌طور فیزیکی و یا به‌طور سیاسی دوردست (بلندپروازانه) باشند. دو رویکرد از استمرار در دو دیدگاه مشهور وجود دارد.

دیدگاه غربی به‌طور عموم برای اجتناب از خسارات غیرضروری، با بیشینه ساختن مزیت‌های رقابتی در فناوری و قدرت اقتصادی، و ابتکار عمل و خلاقیت‌های فردی، تاحد ممکن از مبارزۀ کوتاه‌‌تر و قاطع‌تر جانبداری می‌کند. و از سوی دیگر دیدگاه شرقی به‌طور ویژه از روش جنگیدن کنترل‌شده، که با طولانی کردن زمان درگیری، در تلاش است مزیت‌های رقابتی دشمن کاهش و اثر خود را از دست داده و نقاط ضعف، هزینه‌ها و نقایص‌اش تشدید گردد؛ جانبداری می‌کند.

این اختلاف در دیدگاه در دو دلیل ساده خلاصه می‌شود. یک طرف قوی که غنی از منابع است، به‌طور تکنیکی و از لحاظ کیفیت می‌تواند یک نیروی جنگندۀ سودمندی را بسازد، اما هزینه‌های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی نگهداری این نیرو در میدان، بسیار زیاد است؛ به‌عکس، طرف دیگر که در منابع ضعیف است، می‌تواند نواقص مادی‌اش را با کنترل و افزایش زمان جبران نماید (بواسطۀ اینکه مزیت‌های مادی، ناچاراً در یک روند فرسایشی، مستهلک می‌گردند).

بنابراین اگر برای مؤلفۀ «استمرار» از ویژگی‌های مربوط به زمان، غافل شده و برای آن برنامه‌ریزی درستی نداشته باشیم، دچار غافلگیری در زمان خواهیم شد. همچنین با طراحی‌های مبتکرانه می‌توان دشمن را در حوزۀ استمرار، در زمان غافل‌گیر نمود.

یکی دیگر از ویژگی‌های اصلی زمان توالی[۲] است. تصمیم‌گیری و حرکات سریع و پشت سرهم در نبرد، در کمترین زمان ممکن، می‌تواند ضربۀ فیزیکی و روانی شدیدی را به قربانی تحمیل کند. این حالت، بهترین موقعیت برای نمایش‌ اثرات بغرنج نظریۀ تسلط سریع[۳]، می‌باشد. در نتیجۀ اثرات دریافتی، یک وضعیت از کار افتادگی ایجاد می‌شود و می‌توان در مسیر کوتاه‌تری و با فریب دشمن، او را به این نتیجه رساند که «مقاومت بیشتر بیهوده است». کلید دستیابی به این وضعیت مطلوب از کار افتادگی و ناامیدی در خطوط متخاصم، نه‌تنها از تحمیل یک حرکت سریع از رخ‌دادها بر روی دشمن به‌دست می‌آید، بلکه می‌بایست توالی رخ‌دادها به‌طور کامل کنترل گردد.

توالی، به‌طور زمانی ارتباط‌دهنده و ترکیب‌کننده بین رخ‌دادهای ناپیوسته است. لذا یکی از مسیرهای غافل‌گیری در زمان، کنترل توالی رخ‌دادهاست.

 

 

 

[۱] Duration

[۲] Sequence

[۳] The Rapid Dominance